* نه از رومم , نه از زنگم , همان بی رنگ بی رنگم*

 
نویسنده : 70.2.1.2.1.80.5.1 - ساعت ۱٠:٢۸ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳۸۳/٥/۱٦
 

سلام . حدود ۷ سال پيش که اولين شعر هام رو می گفتم واسه خودم لقب داشتم . [احسان الشعراء] . هر وقت می خواستم شعرهام رو برای ديگران بخونم بهم می خنديدن . شايد يه جورايی بچگانه بودن . مخصوصا لقبم . ولی حالا برای خودم از ارزش زيادی برخوردارن . می خوام يکی از اون ها رو براتون بنويسم . ۶ سال پيش كه اين شعر رو گفتم روز مادر ۱۹ مهر ماه بود . با اجازه ...

تقديم به بی حصار ترين باغ ٫ بی وقفه ترين احساس ٫ بی سايه ترين  خورشيد ٫ بی غرور ترين افق و بی ذلت ترين لذت . تقديم به مادرم که چه بسيار ظرايف از وجودش را هنوز نشناخته و هرگز نتوانم شناخت .

I LOVE YOU ...

                 سروده شده در    ۱۷/۷/۱۳۷۷           

 مادر ای شمع فروزان تنم               ای گل باغ تمنای دلم

  تو شراب مهر و عشق و الفتی                تازيانه ميزنی بر بی کسی

      وقتها ميشد که شبها تا صباح                چشم های نازتو بر هم نماند

                مادرم از وقت دنيا آمدن                تا به حالا شرم دارم از تو من 

       بيد مجنون راست شد از عشق تو               سنگ خارا آب شد از عشق تو

           ای که روز و شب تمام ذکرمن               دوستت می دارم ای اميد من    

دوستدار همگی شما احسان ...


 
comment نظرات ()